سلام کاربر عزیز شغل نت
اینکه کارهای مختلف رو امتحان کردی لزوماً نشونهی بیثباتی نیست؛ گاهی نشونهی اینه که هنوز در حال کشف خودتی. ۲۳ سالگی سنیه که خیلیها تازه دارن مسیرشون رو پیدا میکنن، حتی اگر از بیرون اینطور به نظر نرسه.
وقتی کاری رو شروع میکنی، به محض اینکه سخت میشه یا میبینی خیلی راه مونده تا عالی شدن، ذهنت میگه «پس این مال من نیست» و عقب میکشی. چون ناخودآگاه فقط نسخهی موفق و بینقص اون کار رو میپذیری. در حالی که هر مهارتی یک دورهی طولانیِ «ناشی بودن» داره. اگر این الگو برات آشناست، مسئله احتمالاً انتخاب اشتباه نیست، بلکه تحمل مرحلهی رشد و یادگیریه.
وقتی یک مسیر رو جدی انتخاب میکنی، یعنی از بقیهی گزینهها میگذری. بعضی وقتها ذهن ما برای اینکه حس محدود شدن نداشته باشه، مدام گزینههای جدید میسازه. این باعث میشه حس کنیم «شاید اون یکی بهتر باشه» و هیچوقت عمیق وارد یک مسیر نشیم.
چون رشتهت روانشناسیه، شاید بد نباشه از خودت بپرسی: وقتی کاری سخت میشه، دقیقاً چه فکری از ذهنت میگذره؟ «من برای این ساخته نشدم»؟ «از بقیه عقبم»؟ «اگه ادامه بدم و موفق نشم چی؟» پیدا کردن این گفتوگوهای درونی خیلی کمککنندهست. گاهی مسئله علاقه نیست، بلکه تابآوری در برابر ناکامیهای اول راهه.
به جای اینکه دنبال «علاقهی قطعی» بگردی، یک حوزه رو انتخاب کن و با خودت قرارداد ۶ ماهه ببند. نه برای اینکه عاشقش باشی، فقط برای اینکه عمیق تجربهاش کنی. در این مدت حق انصراف ذهنی به خودت نده مگر اینکه دلیل منطقی و مشخص داشته باشی، نه صرفاً حس بیانگیزگی.
موفق باشید - تیم شغل نت