سلام شغل نتی گرامی
مشکل شما این نیست که مسیر اشتباهی را انتخاب کردهاید، بلکه مشکل این است که همزمان بار سنگینی از مسئولیتها (شغل، کسبوکار، کارهای منزل و فشار روانی) را بر دوش میکشید. وقتی انسان در این مرحله از فرسودگی قرار میگیرد، ذهن او مدام میخواهد یکی از این بارها را رها کند تا بتواند نفس بکشد. اما پیشنهاد من این است که به جای حذف کردنِ یکی از مسیرها، «حجم» آنها را مدیریت کنید.
هنر شما پتانسیل رشد دارد، پس آن را به خاطر یک دوره فشارِ مقطعی رها نکنید؛ فقط برای خودتان محدودیت بگذارید (مثلاً تعداد سفارش در هفته را محدود کنید). معلمی را نیز به عنوان یک تکیهگاه امنیتی برای ثبات مالی حفظ کنید. در نهایت، تقسیم وظایف در خانه نیز باید جدی گرفته شود تا انرژی شما برای رسیدن به اهدافتان هدر نرود.
فرسودگیای که اکنون احساس میکنید، پیامِ ذهن شما برای توقفِ موقت و بازنگری در روشهای انجام کار است، نه دلیلی برای کنارهگیری از اهداف بزرگتان. اجازه ندهید ترس از ناکامی یا فشارِ لحظهای، لذتِ برخورد با هنر و آرامشِ ناشی از امنیت شغلی را از شما بگیرد. با کمی صبر، بازنگری در اولویتها و ایجاد مرزهای مشخص بین کار و زندگی، خواهید توانست بدون از دست دادنِ هویت هنری خود، از ثباتِ شغلی نیز بهرهمند باشید.
موفق باشید - تیم شغل نت